ΟΙ ΨΑΡΑΔΕΣ – CHIGOZIE OBIOMA Μετάφραση: Ιωάννα Ηλιάδη Εκδόσεις Μεταίχμιο (Υποψήφιο για το βραβείο BOOKER 2015) Κριτική Άγγελα Μάντζιου

«Ο χρόνος δεν σήμαινε τίποτα τον καιρό εκείνο…Το μόνο που μετρούσε ήταν το παρόν και το ορατό μέλλον…Συνήθως , αναλαμπές του μέλλοντος έρχονταν σαν ατμομηχανή…Κάποιες φορές , οι αναλαμπές αυτές ερχόντουσαν μέσα από όνειρα ή  από πτήσεις φανταστικών σκέψεων που ψιθύριζαν στο κεφάλι σου- θα γίνω πιλότος, ή πρόεδρος της Νιγηρίας, θα είμαι πλούσιος, θα έχω ελικόπτερα-, γιατί το μέλλον ήταν όπως το πλάθαμε εμείς…Αλλά η μετάθεση του πατέρα  στη Γιόλα άλλαξε την εξίσωση των πραγμάτων. Ο χρόνος, οι εποχές και το παρελθόν άρχισαν να μετράνε, κι εμείς να νοσταλγούμε το παρελθόν αυτό και να το λαχταράμε ακόμα περισσότερο απ’ ό,τι το παρόν ή το μέλλον». Σελ. 13 (1, ΨΑΡΑΔΕΣ).  «Οι Ψαράδες», το πρώτο μυθιστόρημα του  Chigozie Obioma  από τη Νιγηρία, αφηγείται την ιστορία μιας οικογένειας στο Άκουρε και τις δραματικές επιπτώσεις που θα έχει στη μοίρα των μελών της,  μια αλλόκοτη προφητεία ενός τρελλού, που προοιωνίζει τον θάνατο του μεγαλύτερου παιδιού της. Τα  τέσσερα αδέρφια, ψαρεύουν στην απαγορευμένη- από τους γονείς τους- περιοχή του ποταμού της πόλης. Ξεφεύγουν από την προσοχή της μητέρας τους η οποία φροντίζει,  παράλληλα με τη δουλειά της, τα δύο μικρότερα αδέρφια τους  και  εκμεταλλεύονται την απουσία του πατέρα τους, δεδομένου ότι εκείνος μετατίθεται,   για λόγους εργασίας, σε άλλη πόλη ως υπάλληλος τραπέζης.  Η αλήθεια των εξορμήσεων στο ποτάμι αποκαλύπτεται, αφού προηγουμένως τα αγόρια συναντήσουν τον τρελλό και ακούσουν με δέος τις επαναλαμβανόμενες,  απειλητικές προβλέψεις του,  πυροδοτώντας την έκρηξη του φόβου του μεγαλύτερου, Ικένα – παράλληλα με εκείνην της εφηβείας του- και οδηγώντας τα γεγονότα στην πράξη του φόνου  που διαπράττεται , ύστερα από έναν καυγά,  από το χέρι του αδελφού του,  Μπότζα. Ο ανήλικος δράστης στη συνέχεια  εξαφανίζεται και  τέλος αυτοκτονεί πέφτοντας στο πηγάδι της αυλής του πατρικού σπιτιού. Τα άλλα δύο παιδιά, ο Ομπέμπε και ο Μπεν, ύστερα από τη διάλυση και την κατάρρευση της  γαλήνης της οικογένειάς τους  και μετά  από πολλές συναισθηματικές διακυμάνσεις  αναλαμβάνουν , πριν φύγουν για τον Καναδά, να εκδικηθούν τον τρελλό Αμπούλου  για τα δεινά  που προκάλεσε με τα λόγια του  στην οικογένειά τους, οδηγώντας στον θάνατο τα αδέλφια τους. Αφού επιχειρήσουν ανεπιτυχώς  να τον εξοντώσουν  με  άλλους τρόπους, τον σκοτώνουν με τα καλάμια του ψαρέματος. Αυτή η πράξη θα πυροδοτήσει νέες εξελίξεις,  που θα οδηγήσουν τον Ομπέμπε στη φυγή από την πόλη και τον Μπεν στη φυλακή,  ύστερα από την καταδίκη του, σε οκτώ χρόνια εγκλεισμού-απομόνωσης .  «Μπέντζαμιν Αζικίουε Άγκβου, …σου επιβάλλω ποινή κάθειρξης οκτώ ετών άνευ δικαιώματος επικοινωνίας με τα μέλη της οικογένειάς σου, έως ότου, όντας σήμερα δέκα ετών, συμπληρώσεις το δέκατο όγδοο έτος της, κατά την κοινωνία, τεκμηριωμένης ηλικιακής ωριμότητας». Σελ. 358 (18, ΟΙ ΕΡΩΔΙΟΙ). Ο αφηγητής της ιστορίας,  ο Μπεν, ένας από τα  έξι αδέρφια,  ξεδιπλώνει μια ιστορία, την ιστορία της οικογένειάς του,  που  ο αναγνώστης αντιλαμβάνεται ότι ολοκληρώνει τον κύκλο της,  ως απολογία  στην αίθουσα ενός δικαστηρίου, όταν το βιβλίο εκπνέει  αφηγηματικά   στις τελευταίες σελίδες, επιστρέφοντας  στις αρχικές φράσεις εξιστόρησης.  «ΉΜΑΣΤΑΝ ΨΑΡΑΔΕΣ. Τα αδέλφια μου κι εγώ γίναμε ψαράδες τον Ιανουάριο του 1996, όταν ο πατέρας μας έφυγε  από το Άκουρε, μια πόλη της δυτικής Νιγηρίας, όπου είχαμε ζήσει μαζί όλη μας τη ζωή». Σελ.9 (1, ΨΑΡΑΔΕΣ). «Τότε άφησα τις λέξεις να ξεχυθούν, τη φωνή μου να υψωθεί πάνω από την παγερή σιωπή της δικαστικής αίθουσας, καθώς άρχιζα με τον τρόπο που πάντα ήθελα να αρχίσω. «Ήμασταν ψαράδες. Τα αδέλφια μου κι εγώ γίναμε…» Σελ. 371 (18, ΟΙ ΕΡΩΔΙΟΙ). Ιστορία ενηλικίωσης πριν καν την ενηλικίωση των ηρώων της, εικόνες ζωής μιας πόλης, στο φόντο  των ιστορικών εξελίξεων  μιας  χώρας, που ακουμπούν με έναν παράδοξο τρόπο και τη ζωή των τεσσάρων  παιδιών- όταν λαμβάνουν μία υποτροφία για τις σπουδές τους-εξαιτίας μιας τυχαίας συνάντησης με τον αρχηγό μιας πολιτικής παράταξης. Περιγραφή του ασταθούς πολιτικού σκηνικού από έμμεσες ενδείξεις, που αφορούν την εικόνα της πραγματικότητας  και με έμφαση στο επί μέρους, που λειτουργεί ως  παράδειγμα, παρουσιάζει τη ζωή στη σταδιακή μεταμόρφωση και  δραματικότητά της. Καταγραφή της  καθημερινής ζωής και των λεπτομερειών της,  με μιαν λεπταίσθητη παρατηρητικότητα, αφηγηματική τεχνική επιβράδυνσης-ωρίμανσης των γεγονότων,  διεισδυτική ψυχογραφική  καταγραφή του φόβου και της αγωνίας που ριζώνει στη ζωή των παιδιών, καθώς  απομακρύνονται-αποκόπτονται σταδιακά μεταξύ τους.  Από την πεισματική απομόνωση και τους διαπληκτισμούς των παιδιών, ως τις προσπάθειες  της μητέρας να τα κρατήσει ενωμένα,  τόσο με απειλές όσο  και με τη βοήθεια της εκκλησίας, καταγράφεται  ένας κόσμος ρεαλιστικός, δεισιδαιμονικός  και παγανιστικός ταυτόχρονα, ο οποίος αποκαλύπτεται στις λέξεις, παροιμίες, φράσεις και διηγήσεις,  μέσω των ιδιωμάτων  Ίγκμπο και Γιορούμπα που ο συγγραφέας επιλέγει ως συμπληρωματική επεξήγηση των λεπτομερειών αφήγησης της ιστορίας του, παράλληλα με τη χρήση της Αγγλικής γλώσσας ως  κώδικα επικοινωνίας.  Πρωτοπρόσωπη καταβύθιση στον χρονικό κύκλο της παιδικής ηλικίας,  από την πλευρά του αφηγητή, που βασίζεται σε μια βιωματική ύλη ζωής, ακονισμένης στην οξύτητα των γεγονότων,  που υπήρξαν η πραγματικότητα της ζωής του, στον μετατοπισμό της ανέμελης παιδικότητας,  με τρόπο βάναυσα πένθιμο και τραγικό. Οι  εσωτερικές εκρήξεις αποτυπώνονται με λεπτομερείς  αναλογίες και ο  ψυχογραφικός ρυθμός υποδηλώνεται με ένταση και αμεσότητα. Γρήγορες, πυκνές  σκέψεις, αναδιηγήσεις, προοικονομία συμπληρωματικών εκδοχών, κοφτοί διάλογοι, καθρεφτίζουν εικόνες ζωής  σε πολύπλευρη, εσωτερική,  πυρετική  αποτύπωση. Η ταφή του Ικένα και η καύση του αυτόχειρα  Μπότζα, καθώς και οι συσσωρευμένες αναμνήσεις  της κοινής ζωής τους, τα γεγονότα που θα ακολουθήσουν, όπως η ασθένεια της μητέρας τους,  αφήνουν έντονα το αποτύπωμά τους στην παιδική ψυχή. Ο χώρος, οι δρόμοι,  τα σπίτια, το σχολείο, τα δόγματα και οι εκκλησίες, τα νεανικά είδωλα,  τα έθιμα,  τα επαγγέλματα, η μουσική, τα βιβλία,  τα φαγητά, οι σχέσεις των ανθρώπων, το ψυχιατρείο, η φυλακή,  οι πολιτικές εξελίξεις και μια αμυδρή αναφορά στο παρελθόν των προγόνων, αποτελούν υλικό που πάνω τους καταγράφεται η καθημερινότητα  ως θλίψη, απώλεια και  θάνατος. Η ανασύνθεση του κόσμου που υπήρξε παιδική ηλικία  του αφηγητή και ο οικογενειακός κύκλος του αίματος,  καταγράφονται με την σύμπραξη όλων των αισθήσεων και με μεγάλη ένταση. Με τρόπο κινηματογραφικό, ο συγγραφέας ψυχογραφεί έναν κόσμο στον οποίο έζησε.  Εικόνες, μυρωδιές, ήχοι, γεύσεις και η αφή,  ως απτή υλική πραγματικότητα γνώσης του κόσμου, επιταχύνουν τη συγκίνηση της  αναγνωστικής εμπειρίας,  οδηγώντας, από το ανοιχτό πλαίσιο έκβασης  της ιστορίας, στην κάθαρση,  μέσω μιας ποικιλότροπης  επίγευσης που αφήνουν τα λογοτεχνικά έργα ως  γενική συνυποδήλωση αμφίσημης, λυτρωτικής  παραμυθίας .  «ΕΓΩ Ο ΜΠΕΝΤΖΑΜΙΝ, ΗΜΟΥΝ ΜΙΑ ΝΥΧΤΟΠΕΤΑΛΟΥΔΑ. Το εύθραυστο φτερωτό πλάσμα που απολαμβάνει το φως, μα σύντομα χάνει τα φτερά του και πέφτει στο έδαφος. Όταν οι αδελφοί μου, ο Ικένα και ο Μπότζα, πέθαναν, ένιωσα λες και το υφασμάτινο σκέπαστρο που πάντα με προστάτευε σκίστηκε πάνω από το κεφάλι μου,  αλλά όταν το έσκασε ο Ομπέμπε έπεσα από το διάστημα, σαν νυχτοπεταλούδα που τα φτερά της ξεριζώθηκαν από το σώμα της ενώ πετούσε, και έγινα ένα πλάσμα που δεν μπορούσε πλέον να πετάξει, παρά μόνο να συρθεί». Σελ. 343 (17, Η ΝΥΧΤΟΠΕΤΑΛΟΥΔΑ). «…γιατί ήταν ένα απλό σπουργίτι που ζούσε σ’ έναν κόσμο όπου μαίνονταν μαύρες καταιγίδες».Σελ. 189 (9, ΤΟ ΣΠΟΥΡΓΙΤΙ). «Τότε μια γαλήνη απόκοσμη πρέπει να τον σκέπασε, κάνοντάς τον να καταλαγιάσει, ώσπου απόμεινε νεκρός κι ακίνητος». Σελ. 222 (10, Ο ΜΥΚΗΤΑΣ). «Φύσηξε τον καπνό έξω από το παράθυρο, κι εγώ κοιτούσα με τρόμο το θέαμα του αδελφού μου, μόλις δυο χρόνια μεγαλύτερου από μένα, να καπνίζει και να κλαίει σαν παιδί». Σελ. 251 (12, ΤΟ ΛΑΓΩΝΙΚΟ). «Όμως, παρότι δεν μιλούσε, κάθε της βλέμμα, κάθε κίνηση του χεριού της έμοιαζε να κλείνει μέσα της χιλιάδες λέξεις». Σελ.346 ( 17, Η ΝΥΧΤΟΠΕΤΑΛΟΥΔΑ). «Η ΕΛΠΙΔΑ ΗΤΑΝ ΕΝΑΣ ΓΥΡΙΝΟΣ. Το πλάσμα που έπιανες και έφερνες στο σπίτι μαζί σου σ’ ένα τενεκεδάκι, μα το οποίο , παρότι το κρατούσες στο κατάλληλο νερό, σύντομα πέθαινε. Η ελπίδα του πατέρα  ότι θα μεγαλώναμε και θα γινόμασταν  σπουδαίοι άντρες- ο χάρτης των ονείρων του- σύντομα πέθανε, όσο κι αν την περιφρουρούσε. Η  δική μου ελπίδα ότι τα αδέλφια μου θα ήταν πάντα εκεί, ότι  όλοι θα κάναμε παιδιά και θα φτιάχναμε μια φυλή,  έστω κι αν τη θρέφαμε στα πιο αρχέγονα νερά, επίσης πέθανε».  Σελ. 302 (15, Ο ΓΥΡΙΝΟΣ). «Τι κάνεις,  ρε ηλίθιο!» φώναξε ο Μπότζα.Γίνονται φασαρίες σκοτώνουν ανθρώπους, πάμε σπίτι!». «Παντού υπήρχαν φωτιές και φλεγόμενα αυτοκίνητα, γιατί το Άκουρε κάηκε εκείνη τη μέρα…Η  12η Ιουνίου έγινε μια σκοτεινή ημέρα στην ιστορία της Νιγηρίας…Γίνονταν όλοι σαν μουντζουρωμένα πορτρέτα με μολύβι, σε κάποιο παιδικό βιβλίο ζωγραφικής, που περιμένουν να σβηστούν. Στη ζοφερή εκείνη κατάσταση, η πόλη τραβιόταν προς τα μέσα σαν φοβισμένο σαλιγκάρι. Και με το αχνό λοξοκοίταγμα της αυγής, οι κάτοικοι που είχαν γεννηθεί στον βορρά έφευγαν από την πόλη, τα μαγαζιά έκλειναν και οι πιστοί συγκεντρώνονταν στις εκκλησίες για να προσευχηθούν υπέρ ειρήνης, καθώς ο εύθραυστος γέροντας στον οποίο συχνά μετατρεπόταν το Άκουρε τον μήνα εκείνο περίμενε το πέρασμα της μέρας». Σελ. 151,155, 156,157 (7,  Η ΓΕΡΑΚΑΡΙΣΣΑ). «Δεν φανταζόταν, ούτε κατά διάνοια, ότι το πλοίο του είχε βουλιάξει και ότι ο πλούτος της ζωής του-ο χάρτης των ονείρων του (Ικένα = πιλότος, Μπότζα = δικηγόρος, Ομπέμπε = γιατρός, εγώ = καθηγητής)- είχε χαθεί». Σελ. 335 (16, ΤΑ ΚΟΚΟΡΙΑ). «Έπειτα από τον θάνατο των αδελφών μας, άρχισε να διαβάζει θαρρείς και η ζωή του κρεμόταν απ’ αυτό. Σαν παμφάγο ζώο, αποθήκευε τις  πληροφορίες που συνέλεγε από τα βιβλία στο μυαλό του. Κατόπιν, αφού τις επεξεργαζόταν και τις ψαλίδιζε στα ουσιώδη, τις μετέδιδε σ’ εμένα εν είδει ιστοριών που μου έλεγε κάθε νύχτα προτού κοιμηθούμε…μου είχε μιλήσει για τον Οδυσσέα, τον βασιλιά της Ιθάκης, …χαράζοντας για πάντα στο μυαλό μου εικόνες των θαλασσών του Ποσειδώνα και των αθάνατων θεών». Σελ. 248 (12,  ΤΟ ΛΑΓΩΝΙΚΟ).   «Έκλεισα τα μάτια μου ενόσω διαρκούσε η αναταραχή και έγειρα μες στο σκοτάδι που έκλεινε γύρω μου. Εκεί είδα το περίγραμμα ενός άντρα με σακίδιο να επιστρέφει στο σπίτι ακριβώς όπως είχε φύγει. Είχε σχεδόν φτάσει, σχεδόν τον άγγιζα, όταν ο δικαστής χτύπησε τρεις φορές τη ράβδο του στην έδρα και βρυχήθηκε: «Μπορείς να συνεχίσεις τώρα».  ‘Ανοιξα τα μάτια μου, καθάρισα τον λαιμό μου και άρχισα πάλι από την αρχή». Σελ. 371 (18, ΟΙ ΕΡΩΔΙΟΙ). Ά.  Μάντζιου

Όλο το άρθρο

ΠΑΠΑΔΙΑΜΑΝΤΗΣ στο καφωδείον Ελληνικόν ..Τις Πέμπτες του Δεκεμβρίου απο το Μουσικό θέατρο Εταιρότητα Κριτική της Αγγελας Μάντζιου

· Την  εσπέραν εκείνην, παραμονήν των Χριστουγέννων του έτους 185…, δύο παιδία κατήρχοντο με ζωηρά βήματα το λιθόστρωτον  και οι πόδες των,  ασυνήθιστοι εις τα πέδιλα, τα οποία  είχον φορέσει ίσως εκτάκτως την εσπέραν εκείνην,… (Της Κοκκώνας το σπίτι). Με κάλαντα -μέσα σε φωνές  ανθρώπων που σιγά- σιγά ησύχασαν-  ξεκίνησε η παράσταση,  που παρακολουθήσαμε  στο Καφεθέατρο Ελληνικόν, σε σκηνοθεσία-δραματουργική επεξεργασία-  κ. Δ. Σακατζή. Τα Χριστούγεννα του Παπαδιαμάντη, μία παράσταση αφηγηματικής δράσης,  ψυχογραφικής κοινωνικής  λαογραφίας,  στον  θεματικό κύκλο  της γιορτής των Χριστουγέννων και στον χώρο ενός καφωδείου-καφεθεάτρου, σε συνειρμικό συμβολισμό λαϊκότητας, γιορτινής συμμετοχικής  ενατένισης.   Στη μικρή σκηνή  του καφεθεάτρου, χώρεσε όλη η ενέργεια του κειμένου και της θεατρικής δράσης,  ο λόγος ακούστηκε μεστός, καθαρός  και παραμυθητικός, σμιλεμένος από έναν λεπταίσθητα ευαίσθητο παρατηρητή- συγγραφέα, ο οποίος κατέγραψε  -με  τόσο ιδιαίτερη  γλώσσα  στα διηγήματά του-  έναν ολόκληρο κόσμο στις λεπτομερείς του εκφάνσεις,  νησιωτικό και αστικό  παράλληλα, φυσικό και μεταφυσικό  ταυτόχρονα, με επίκεντρο στοχασμού τον άνθρωπο, τις περιπέτειες και τα δεινά του. Τέσσερεις άνδρες  ηθοποιοί στη σκηνή  και μία γυναικεία μορφή στη σκιά,  στον απόηχο των λόγων τους και των μουσικών μοτίβων σύνδεσης  των ιστοριών αφήγησης, εξιστόρησαν   με τη ζωηρή ενάργεια των παραμυθιών, τα περιστατικά   ιστοριών,   που ακουμπούν στη νύχτα της χαρμόσυνης γιορτής  των Χριστουγέννων  στον κύκλο του δωδεκαήμερου, φωτίζοντας παράλληλα και το κοινωνικό σκηνικό των ανθρώπων. Ανθρώπων όλων των ηλικιών, σε μια μικρογραφική κλίμακα  επιμέρους καταγραφής  των όψεων  της περιπέτειας της ζωής τους. Η αφηγηματική αναπαράσταση έδωσε,  με μεγάλη  εκφραστική πλαστικότητα,  δυνατές εικόνες δράσης- τόσο στην κίνηση όσο και στην ακινησία τους-  και  με ελάχιστα μέσα επί σκηνής, δημιούργησε μια συμμετοχική ατμόσφαιρα ευφρόσυνης  κατάνυξης, αυθεντικής   λαϊκότητας και θεατρικής προσήλωσης,  που γεννούν τα μεγάλα καλλιτεχνικά έργα.  Η σκηνοθετική σκέψη  κέντησε  στα θεματικά κέντρα των ιστοριών  πολλές αποχρώσεις  ηχομιμητικής , σωματικής δράσης,  με υπόβαθρο  το κείμενο, που αναδείχθηκε ποικιλοτρόπως σε μια αισθαντική  παράσταση  η οποία είχε τη χαρμολύπη της ασημαντότητας και του μεγαλείου της ύπαρξης.  Φωνές, ανθρώπινοι χαρακτήρες, ιστορίες κωμικής και δραματικής έντασης, συμβάντα και ένας έμμεσος  σχολιασμός, αθώος στο βαθύτερο κοίταγμά του, αξιοποιήθηκαν  από τον σκηνοθέτη και τους ηθοποιούς της παράστασης που  υποδύθηκαν πολλούς ρόλους,  με τρόπο  ιδιαίτερα άμεσο και  διεισδυτικό,  ως εικόνες θεάτρου  που μιλά βιωματικά για την ύλη ζωής, για τα έθιμα και  τα ήθη μιας εποχής, για  την κοινωνία και τους ανθρώπους, για  τη φτώχεια, τον έρωτα, την ξενητιά, τις συνήθειες της καθημερινότητας,  με μια φιλοσοφική- φυσική  θρησκευτικότητα.  Τα συνδετικά μοτίβα της μουσικής και των τραγουδιών-χορών,  εκτελεσμένα με το ανάλογο ύφος,  εμπλούτισαν την παράσταση, άγγιξαν  το νοσταλγικό πεδίο αναζήτησης της εξιδανικευμένης γυναικείας μορφής  και τη λαϊκότητα μιας ανδροκρατούμενης κοινωνίας, ενός νησιού του 19ου αιώνα, στις ποικίλες  ιστορίες  της κοινωνίας των ανθρώπων.  Ανθρώπων,  στην  ομίχλη των περασμένων  χρόνων και του παλιού καιρού,  που άφησαν  το στίγμα τους  στους  λογοτεχνικούς ήρωες  του μεγάλου αυτού συγγραφέα και αποτελούν -στο ποιητικά αθώο  τους υπόβαθρο- βιωματική  ύλη Ελληνικότητας,  ως συμβολική ψίχα ανάγνωσης  του  σύμπαντος  κόσμου. · Η θεια -Κυρατσώ, μετά τόσα έτη, εφόρεσεν  επ’ ολίγας στιγμάς χρωματιστήν πολίτικην μανδήλαν, διά ν’ ασπασθή τα στέφανα. Και την παραμονή του  Αγίου Βασιλείου το εσπέρας, ισταμένη εις τον εξώστην, ηκούσθη φωνούσα προς  τους διερχομένους ομίλους των παίδων:  «Ελάτε, παιδιά,  να  τραγ’δήστε!». (Ο Αμερικάνος). Τα Χριστούγεννα του Παπαδιαμάντη, παράσταση  δυνατής ενέργειας  και ευαίσθητης έκφρασης,   που  της αξίζει τόσο το θερμό χειροκρότημα των θεατών όσο  και ο έπαινος  της κριτικής. Τα Χριστούγεννα του Παπαδιαμάντη  Σκηνοθεσία-Δραματουργική επεξεργασία : Δημήτρης Σακατζής Επιμέλεια μουσικής-Τραγούδι : Έλσα Μουρατίδου Παίζουν:  Αλέξανδρος Καλτζίδης, Δημήτρης Κουστολίδης, Δημήτρης Σακατζής, Περικλής Σταύρου.  Αγγελα Μάντζιου

Όλο το άρθρο

«12 αναμετρήσεις με μια ιδιοφυΐα» του Howard Barker στο Θέατρο Αυλαία απο το Θέατρο Εταιρότητα.Κριτική Άγγελα Μάντζιου

Στατικό, με καταιγιστικές σκέψεις ειρωνικού και φιλοσοφικού χαρακτήρα, έργο αφηγηματικών, θραυσματικών συναντήσεων, με  γρήγορες, σκοτεινές οπτικές αποκάλυψης της ανθρώπινης δράσης, ως θεωρία και πράξη αλληλοακύρωσης, ένα παιχνίδι διερεύνησης ορίων και επιβολής, σε αμφίσημους λεκτικούς προσδιορισμούς, ως θέατρο καταστροφής και τραγωδία δίχως κάθαρση. Στην παράσταση που παρακολουθήσαμε στο θέατρο Αυλαία, η σκηνοθετική σκέψη-κ. Ν. Σακαλίδης, προσπάθησε να συστήσει επί σκηνής  την αναπαράσταση της σκοτεινής- με μια διαβολική λάμψη- σκέψης, του ποιητικού πυρήνα του έργου, το οποίο ακολουθεί, στο ίχνος  των μεγάλων  δραματουργών της χρυσής εποχής, την ανθρώπινη περιπέτεια ως ταξίδι μύησης-επιβολής  ζωής και θανάτου. Το αποτέλεσμα υπολείπονταν της πρόθεσης, ωστόσο πολλές φορές σημασία έχει και το «τείνειν» στην τέχνη, ως πρόταση, υπόδειξη, κατεύθυνση και απόπειρα. Αυτό προέκυπτε ως εμφανές σημείο, στο συνολικό αποτέλεσμα της παράστασης. Παράστασης,  με αναλαμπές ταυτοχρονίας στον θεατρικό ρυθμό και την λεκτική αναμέτρηση-επικοινωνία των ρόλων, που της χρειάζεται χρόνος ωρίμανσης για να πυκνώσει στο αισθητικό πεδίο το  νόημα αναφοράς της.  Το φτωχό σκηνικό, στη σκηνή του θεάτρου Αυλαία, έδειξε το γυμνό τοπίο της δράσης, μιας δράσης ελάχιστα θεατρικής και περισσότερο διανοητικής, που δεν αξιοποιήθηκε το ίδιο και στο ίδιο επίπεδο από όλους τους ηθοποιούς της παράστασης. Άνισες ερμηνείες, στο βάθος  ενός δύσκαμπτου κειμένου, που κατόρθωσαν να δαμάσουν- με τον τρόπο του ο καθένας, ως σύνολο και σε επί μέρους σκηνές- οι ηθοποιοί, υποδυόμενοι τους αρχετυπικούς ρόλους της συμβολικής διαπαιδαγώγησης του δωδεκάχρονου Κίστερ. Η μουσική του έργου, ως αναφορική επιλογή εποχής, ακούστηκε πολύ δυνατά σε κάποια σημεία σύνδεσης των σκηνών συνάντησης και αποδυνάμωσε κάπως το σύγχρονο νόημα. Τα κοστούμια του έργου, καθρέφτισαν  χωρίς τη  φαντασία μιας ιδιαίτερης αισθητικής, πτυχές των ρόλων, επικεντρωμένων σε ένα πεδίο λεκτικών κυρίως αντιπαραθέσεων και μιας τολμηρής σωματικής πάλης εκφρασμένης  με κάποια διστακτικότητα τρόπου προσέγγισης, από τους ηθοποιούς της παράστασης.  12 Αναμετρήσεις με μια ιδιοφυΐα, έργο διανοητικών-ναρκισσιστικών δεξιοτήτων και αισθητικής, αποκαλυπτικής και αντιφατικής διαπαιδαγώγησης, κυνικής ειρωνείας και καταναγκαστικής επιβολής μιας διαβολικής νεανικότητας, στη διαστροφική εκδοχή των ανθρωπίνων σχέσεων. Στο θέατρο  παράσταση χωρίς ιδιαίτερη ενέργεια, που άφηνε μετέωρη αίσθηση στους θεατές και  δεν ταίριαζε πολύ στο ύφος της τόσο καλλιτεχνικής και ξεχωριστής ομάδας του θεάτρου Εταιρότητα.     «12 αναμετρήσεις με μια ιδιοφυΐα» του Howard Barker στο Θέατρο Αυλαία. Συντελεστές Μετάφραση: Έλση Σακελλαρίδου Σκηνοθεσία: Νίκος Σακαλίδης Κοστούμια: Μένη Τριανταφυλλίδου Σκηνικό: Νίκος Σακαλίδης, Γιώργος  Γεροντίδης, Δημοσθένης Μπογιατζής Μουσική επιμέλεια: Ευτυχία Καβαλίκα Φωτισμοί: Νίκος Σακαλίδης Βοηθός σκηνοθέτη – Οργάνωση παραγωγής: Τατιάνα Νικολαΐδου Φωτογραφίες: Τατιάνα Νικολαΐδου, Δημοσθένης Μπογιατζής Παίζουν: Θωμάς Βελισσάρης, Αλέξανδρος Βοζινίδης, Μελίνα Γαρμπή, Βιολέττα Θεοδωρίδου, Μαρίνα Καζόλη, Τζίμης Κούρτης, Δημήτρης Κουστολίδης, Ιόλη Ραγκούση, Ελένη Σαμαντζή, Κωνσταντίνος Χατζηκυπραίος. · Το έργο παρουσιάζεται για πρώτη φορά στην Ελλάδα, σε μετάφραση, που έγινε ειδικά για την παράσταση, της Έλσης Σακελλαρίδου.(Από το πρόγραμμα του έργου). Ά. ΜΑΝΤΖΙΟΥ

Όλο το άρθρο

“Πρωτοχρονιά με την Κ.Ο.Θ. στο Μέγαρο”

    Η Κρατική Ορχήστρα Θεσσαλονίκης και ο Οργανισμός Μεγάρου Μουσικής Θεσσαλονίκης υποδέχονται μαζί το 2016, με ένα ‘πολύχρωμο’ πρόγραμμα που συνδυάζει τον αρχοντικό βιεννέζικο αέρα με την ιταλική φινέτσα και σκοπό έχει να προσφέρει τη χαρά, το κέφι και την αισιοδοξία στη χαραυγή του νέου χρόνου. Τα φλογερά βαλς και οι σπιρτόζικες πόλκες εναλλάσσονται με αγαπημένες άριες και εισαγωγές από διάσημες όπερες, αλλά και με γνωστές μελωδίες των ημερών, ενώ κορυφαίοι δημιουργοί από την πατρίδα της όπερας ‘συναντώνται’ με τον απαραίτητο για μία πρωτοχρονιάτικη συναυλία ‘βασιλιά του βαλς’ και με χαρακτηριστικούς εκπροσώπους της οπερέτας, σε μία πραγματική γιορτή της μουσικής.  Παρασκευή 1 Ιανουαρίου, ώρα 19:00 Αίθουσα Φίλων Μουσικής του Μεγάρου Μουσικής Θεσσαλονίκης Διεύθυνση ορχήστρας: Μιχάλης Οικονόμου  Σοπράνο: Σοφία Κυανίδου Τενόρος: Δημήτρης Πακσόγλου Πρόγραμμα: Τζοακίνο Ροσσίνι: Εισαγωγή από «Κλέφτρα Κίσσα» Τζάκομο Πουτσίνι: Quando m’en vo‘ , «Λα Μποέμ»      Φραντς Λέχαρ: Dein ist mein ganzes Herz, «Χώρα του Μειδιάματος»             Τζουζέπε Βέρντι: Parigi, o cara, «Τραβιάτα»            Γιόχαν Στράους ο νεότερος: Elyen a Mayar, Πόλκα                                                    Γιόχαν Στράους ο νεότερος: Klange der Heimat–Czardas, «Νυχτερίδα»  Έντουαρτ Έλγκαρ: Nimrod από «Παραλλαγές Αίνιγμα»Τζάκομο Πουτσίνι: O soave fanciulla, «Λα Μποέμ»        Γιόχαν Στράους ο νεότερος: Το αυτοκρατορικό βαλς                                                   Γιόχαν Στράους ο νεότερος: Εισαγωγή, «Νυχτερίδα»                                        Τζουζέπε Βέρντι: La Donna e Mobile, «Ριγκολέττο»      Φραντς Λέχαρ: Lippen Schweigen, «Εύθυμη Χήρα»  Πιοτρ Ίλιτς Τσαϊκόφσκι: Βαλς των λουλουδιών, «Καρυοθραύστης»                Φρίντριχ φον Φλότοου: M‘appari tutt‘ amor, «Μάρθα»   Έμεριχ Κάλμαν: Höre ich Zigeunergeigen, « Gräfin Mariza»  Γιόχαν Στράους ο νεότερος: Ο Γαλάζιος Δούναβης, βαλς                                          Γιόχαν Στράους ο νεότερος: Το Ρολόι, «Νυχτερίδα»     Γιόχαν Στράους ο νεότερος: Unter Donner und Blitz, Πόλκα                                      Τιμές εισιτηρίων: Πλατεία 15 € Εξώστης/Θεωρεία 10 € Μειωμένο 5 € Προπώληση εισιτηρίων από το εκδοτήριο της Κ.Ο.Θ. στην πλατεία Αριστοτέλους 2310 236990 Δικαιούχοι μειωμένου εισιτηρίου: Άνεργοι, πολύτεκνοι, μαθητές, φοιτητές, σπουδαστές ωδείων, Α.Μ.Ε.Α., κάτοχοι Ευρωπαϊκής Κάρτας Νέων, κάτοχοι Κάρτας Πολιτισμού, μέλη Ένωσης Ελλήνων Μουσουργών, διοικητικοί υπάλληλοι και εκπαιδευτικό προσωπικό Α.Π.Θ., μέλη Χ.Α.Ν.Θ.

Όλο το άρθρο

οι Opera Chaotique επιστρέφουν στη Μαύρη Τρύπαμε την παράσταση «ΟΙ ΜΟΥΣΕΣ ΤΩΝ ΚΑΤΑΡΑΜΕΝΩΝ ΖΩΓΡΑΦΩΝ», την Τετάρτη 30 Δεκεμβριου

OPERA CHAOTIQUE with ETHERICA AERIAL PERFORMANCwith soprano NICOLETA KAPE & SPECIAL GUESTS TBA special xmass show ΤΕΤΑΡΤΗ 30 ΔΕΚΕΜΒΡΙΟΥ ΖΩΝΤΑΝΗ ΜΑΥΡΗ ΤΡΥΠΑ   Μετά από 6 μήνες απουσίας από Θεσσαλονίκη και με πολλές επιτυχημένες εμφανίσεις στο εξωτερικό και στην υπόλοιπη Ελλάδα, οι Opera Chaotique επιστρέφουν στη Μαύρη Τρύπαμε την παράσταση«ΟΙ ΜΟΥΣΕΣ ΤΩΝ ΚΑΤΑΡΑΜΕΝΩΝ ΖΩΓΡΑΦΩΝ», την Τετάρτη 30 Δεκεμβριου Τα άτακτα […]

Όλο το άρθρο

«ΚΑΤΑΣΤΑΣΗ ΜΗ ΑΝΑΣΤΡΕΨΙΜΟΣ» από τη Θεατρική Ομάδα Enigma στο Studio Aniline Dancetheatre, 15 έως 31 Ιανουαρίου 2016 κάθε Παρασκευή, Σάββατο & Κυριακή στις 9:30 μ.μ

ΚΕΡΔΙΣΤΕ ΠΡΟΣΚΛΗΣΕΙΣ ΓΙΑ ΤΗΝ ΠΡΕΜΙΕΡΑ 15/1   16/1 ΚΑΙ 17/1  ΓΡΑΦΟΝΤΑΣ ΤΟ ΟΝΟΜΑ ΣΑΣ ΣΤΟ  gr4you.ning@gmail.com Η Θεατρική Ομάδα Enigma παρουσιάζει τη σύγχρονη κωμωδία-σάτιρα «Κατάσταση Μη Αναστρέψιμος», σε κείμενα των Δημήτρη Κεχαΐδη, Περικλή Κοροβέση, Γιώργου Μανιώτη και Κώστα Μουρσελά, από τις 15 έως τις 31 Ιανουαρίου 2016 (κάθε Παρασκευή, Σάββατο & Κυριακή στις 9:30 μ.μ.) στο Studio Aniline Dancetheatre (Πτολεμαίων 29Α, επί της στοάς). 6 χιουμοριστικές ιστορίες στη σύγχρονη Ελλάδα. 15 χαρακτήρες-άνθρωποι της διπλανής πόρτας, θύτες και θύματα, ατσίδες και κορόιδα, συμβιβασμένοι και αμετανόητοι. Μέσα από την πένα κορυφαίων Ελλήνων συγγραφέων, με εύστοχο-εύστροφο θεατρικό λόγο και διάχυτο χιούμορ, η κοινωνική ζωή, τα αδιέξοδά της, οι έμμονες ιδέες της, η μιζέρια της και τα μικροαστικά ήθη, μπαίνουν στο μικροσκόπιο. Μια ανθρωπογεωγραφία της ελληνικής κοινωνίας που είναι στην εντατική και η κατάστασή της είναι… μη αναστρέψιμη. Η παράσταση αποτελείται από τα μονόπρακτα:  «Μικρή Αγγελία» του Περικλή Κοροβέση, «Κατάσταση Μη Αναστρέψιμος» του Δημήτρη Κεχαϊδη, «Σπίτι«, «Η Χαρτοπετσέτα» του Γιώργου Μανιώτη, «Ο Μπιντές«, «Η Μεγάλη Κομπίνα«, «Η Απαρηγόρητη Χήρα«, «Συζήτηση Περί Ματαιότητας» του Κώστα Μουρσελά. Συντελεστές: Σύνθεση κειμένων-σκηνοθεσία-σκηνικός χώρος: Κυριάκος Δανιηλίδης Ενδυματολογική επιμέλεια: Ομάδα Enigma Μουσική: Κώστας Βόμβολος Επιμέλεια κίνησης: Νατάσσα Αραμπατζή Φωτισμοί: Αλεξία Μουρτίδου Τεχνική υποστήριξη: Γιώργος Κύδας Φωτογραφίες: Σάββας Κατσέας, Θανάσης Σταθόπουλος Προβολή-επικοινωνία: Art Minds (Δάφνη Μουστακλίδου, Γιάννης Γκουντάρας) Παίζουν: Κυριάκος Δανιηλίδης, Κατερίνα Μιχάλογλου, Αλέξανδρος Παύλου, Κωνσταντίνα Τσιάπου, Αστερόπη Χαριτίδου. Πληροφορίες παράστασης: Χώρος παραστάσεων: Studio Aniline Dancetheatre (Πτολεμαίων 29Α, επί της στοάς) Διάρκεια παραστάσεων: Παρασκευή 15 έως Κυριακή 31 Ιανουαρίου 2016 – κάθε Παρασκευή, Σάββατο & Κυριακή στις 9:30 μ.μ. Τιμές εισιτηρίων: 8 ευρώ (κανονικό), 5 ευρώ (φοιτητικό, ανέργων, ΑμΕΑ, ατέλειες ΣΕΗ) Πληροφορίες-κρατήσεις θέσεων: 6973087856

Όλο το άρθρο

Το ντοκιμαντέρ της Καλλιόπης Λεγάκη με τίτλο «Ψ» θα προβάλλεται από τις 21 Δεκεμβρίου στην Αλκυονίδα στις 17:45.

Σας ενημερώνουμε ότι το ντοκιμαντέρ της Καλλιόπης Λεγάκη με τίτλο «Ψ» θα προβάλλεται από τις 21 Δεκεμβρίου στην Αλκυονίδα στις 17:45. «Ψ» Περίληψη Η τρέλα είναι η μη κατανόηση της διαφορετικότητας του άλλου… –  η θλίψη και ο πόνος αντιμετωπίζονται από την κοινωνία ως ακρότητες… –  Όταν αρρώστησα ένοιωσα φόβο και ντροπή – Δεν ήθελα να κλείσουν τον γιό μου […]

Όλο το άρθρο

To Φεστιβάλ Κινηματογράφου Θεσσαλονίκης απευθύνει πρόσκληση ενδιαφέροντος για το δημιουργικό της αφίσας του 18ου Φεστιβάλ Ντοκιμαντέρ Θεσσαλονίκης – Εικόνες του 21ου αιώνα που θα πραγματοποιηθεί από τις 11 έως τις 20 Μαρτίου 2016.

18ο Φεστιβάλ Ντοκιμαντέρ Θεσσαλονίκης – Εικόνες του 21ου Αιώνα 11-20 Μαρτίου 2016 ΠΡΟΣΚΛΗΣΗ ΕΝΔΙΑΦΕΡΟΝΤΟΣ ΓΙΑ ΑΦΙΣΑ  18ΟΥ ΦΕΣΤΙΒΑΛ ΝΤΟΚΙΜΑΝΤΕΡ ΘΕΣΣΑΛΟΝΙΚΗΣ To Φεστιβάλ Κινηματογράφου Θεσσαλονίκης απευθύνει πρόσκληση ενδιαφέροντος για το δημιουργικό της αφίσας του 18ου Φεστιβάλ Ντοκιμαντέρ Θεσσαλονίκης – Εικόνες του 21ου αιώνα που θα πραγματοποιηθεί από τις 11 έως τις 20 Μαρτίου 2016. Μέσα από το δημιουργικό της αφίσας, το φεστιβάλ επιδιώκει να προβάλει έννοιες και χαρακτηριστικά που συνδέονται με την ταυτότητά του: φυσικά την ίδια την τέχνη του κινηματογράφου και ειδικότερα το ντοκιμαντέρ, τη γιορτή, τα νέα ταλέντα, την έννοια της ανακάλυψης, της συμμετοχής, του συναισθήματος, της πρόκλησης, της διαφορετικότητας, της ποικιλομορφίας, της έμπνευσης. Η αφίσα θα πρέπει να είναι πρωτότυπο έργο, που προορίζεται αποκλειστικά για το 18ο Φεστιβάλ Ντοκιμαντέρ Θεσσαλονίκης- Εικόνες του 21ου Αιώνα και δεν αποτελεί παραλλαγή ή έργο που έχει υποβληθεί έστω και ως πρόταση στο παρελθόν. Το έργο που θα επιλεγεί θα βραβευθεί με το ποσό των 1000 ευρώ (πλέον ΦΠΑ). Οι ενδιαφερόμενοι θα βρουν τη σχετική αίτηση στην ιστοσελίδα www.filmfestival.gr (στο πεδίο Νέα-Ανακοινώσεις), ενώ μπορούν να υποβάλλουν τις προτάσεις τους έως και τη Δευτέρα 1η Φεβρουαρίου 2016 ηλεκτρονικά στις διευθύνσεις: milossi@filmfestival.gr και sstavropoulos@filmfestival.gr. 

Όλο το άρθρο

ΠΑΙΔΙΚΟ ΘΕΑΤΡΟ ΣΤΟ ΒΑΦΟΠΟΥΛΕΙΟ – <ΕΚΠΛΗΡΩΣΗ ΤΩΝ ΕΠΙΘΥΜΙΩΝ> – ΑΠΟ ΤΟ STUDIO ΜΑΤΡΙΟΣΚΑ

Τετάρτη 23 Δεκεμβρίου 2015 και ώρα 18.00 Παιδική θεατρική παράσταση με την υποστήριξη του Ρωσικού Προξενείου στη Θεσσαλονίκη και του Συλλόγου Διάδοσης Ρωσικής Γλώσσας και του Πολιτισμού

Όλο το άρθρο

ΘΕΑΤΡΟ ΑΝΤΙΓΟΝΗ ΒΑΛΑΚΟΥ «Ο Ιππότης του Χιονιού» César Antonovich Cui Κυριακή 28 – Δευτέρα 29 Δεκεμβρίου

ΘΕΑΤΡΟ ΑΝΤΙΓΟΝΗ ΒΑΛΑΚΟΥ «Ο Ιππότης του Χιονιού» César Antonovich Cui Κυριακή 28 – Δευτέρα 29 Δεκεμβρίου  Ώρες: 17.00 και 19.00 Το ΔΗ.ΠΕ.ΘΕ. Καβάλας, φιλοξενεί στο Θέατρο Αντιγόνη Βαλάκου την Κυριακή 27 και τη Δευτέρα 28 Δεκεμβρίου, την όπερα για παιδιά «Ο Ιππότης του Χιονιού» μία παραγωγή της «2ART». Είκοσι συντελεστές ζωντανεύουν 110 χρόνια μετά την σύνθεσή της, την πρώτη όπερα για παιδιά, σε μια λαμπερή παραγωγή, με Πριγκίπισσες, Μάγους και Ιππότες. «Ο Ιππότης του Χιονιού»  Εννέα τραγουδιστές και εννιαμελής ορχήστρα ζωντανεύουν την ιστορία του «Ιππότη του Χιονιού» σε ένα μουσικό θέαμα, που σε συνδυασμό με παράλληλες εκπαιδευτικές δράσεις, πριν και μετά την επίσκεψη, θα εισάγουν τα παιδιά στον μαγικό κόσμο της όπερας. Σύνοψη  Η αυλαία ανοίγει με τις πριγκίπισσες να παίζουν, απείθαρχες και εγωκεντρικές καταλήγουν να μαλώνουν και δεν ακούν ούτε την ίδια τους τη μητέρα που έρχεται. Εκείνη σε μια στιγμή έντασης εύχεται αντί για τις αχάριστες κόρες να είχε ένα γιο. Τότε ξεσπάει μια χιονοθύελλα που παίρνει μακριά τις πριγκίπισσες. Όταν το χιόνι καταλαγιάζει εμφανίζεται ο Ιβάν, ο Ιππότης του Χιονιού, που ανακοινώνει στην Τσαρίνα πως είναι ο γιος που ζήτησε. Εκείνη παρά τη χαρά για την άφιξη του, μετανιώνει για την τιμωρία που είχαν οι κόρες της και θεωρεί τον εαυτό της υπεύθυνο. Βλέποντας την μεταμέλεια και την λύπη της Τσαρίνας ο Ιβάν της λέει πως θα πάει να τις βρει και να τις φέρει πίσω.  Βαθιά μέσα στο δάσος οι Πριγκίπισσες είναι φυλακισμένες στο σπίτι ενός Μάγου. Συναντώντας τον Ιβάν του λένε πόσο μετανιωμένες είναι για τη συμπεριφορά τους, πως θέλουν να επανορθώσουν που στεναχώρησαν τη μητέρα τους και του ζητάνε να τις βοηθήσει να γυρίσουν στο παλάτι. Εκείνος μετά από τρεις προσπάθειες καταφέρνει να σκοτώσει το Μάγο και να ελευθερώσει τις αδελφές του.  Σκηνοθετικό Σημείωμα  Η μουσική, ρομαντική και χαρακτηριστικά Ρωσική, δημιουργεί τον καμβά πάνω στον οποίο κτίζεται μια ιστορία με έντονο ηθικοπλαστικό ρόλο. Η άρρηκτη σχέση του λάθους και της τιμωρίας θα μάθει στους ήρωες ότι τα σφάλματα έχουν συνέπειες, που πολλές φορές αναιρούνται με δυσκολία. Τελικά η αγάπη έναντι του χρήματος δίνει τη λύση.  Με φόντο ένα παλάτι , αλλά και τα σκοτεινά χιονισμένα Ρωσικά δάση, πριγκίπισσες, τσαρίνες, μάγοι και ιππότες θα μπλεχτούνε σε χιονοθύελλες και μάχες μέσα σε ένα πραγματικά παραμυθένιο κόσμο. Ο César Cui και ο “ Ιππότης Του Χιονιού” «…έχω μια πολύ δελεαστική πρόταση, να γράψω μια όπερα-παραμύθι για παιδιά, με τρεις σολίστες και δίφωνη χορωδία. Ομολογώ πώς είναι κάτι νέο και πολύ δελεαστικό ….»    César Antonovich Cui, 1905  Ο «Ιππότης Του Χιονιού» ολοκληρώθηκε το 1906 και η πρεμιέρα του είχε τόση επιτυχία που αμέσως προτάθηκαν στον Cui άλλες τρεις όπερες για παιδιά.  Έχοντας γράψει πολλά έργα για πιάνο, για σύνολα δωματίου, πολλά χορωδιακά και διάφορα ορχηστρικά έργα, ο Cui είναι κυρίως γνωστός για τις σημαντικές δουλειές του στην όπερα. Η εισαγωγή όμως, της ιδέας της όπερας για παιδιά τον κάνει πρωτοπόρο.  Στον «Ιππότη του Χιονιού» συνεργάζεται με τη λιμπρετίστα Marina Stanislavovna Pol, και βασίζουν την ιστορία τους σε παραδοσιακά Ρωσικά παραμύθια. Έξι Πριγκίπισσες, η Τσαρίνα, ένας νεαρός Ιππότης και ο απειλητικός Μάγος-πουλί μπλέκονται σε περιπέτειες με φόντο τα αχανή παγωμένα Ρωσικά δάση.  Μετά την πρώτη πρεμιέρα στη Γιάλτα το 1906 ακολούθησε επίσημη πρεμιέρα στο Κρατικό Ωδείο της Αγίας Πετρούπολης το 1908. Από τότε και λόγω της μεγάλης απήχησης που είχε, το έργο παρουσιάστηκε αρκετές φορές ακόμα και στα σοβιετικά χρόνια. Συντελεστές Μουσική: César Antonovich Cui Λιμπρέτο: Marina Stanislavovna Pol Σκηνοθεσία-Σκηνικά-Κοστούμια: Αθανάσιος Κολαλάς Ενορχήστρωση-Μουσική Προετοιμασία/Διεύθυνση: Θεόδωρος Αλβανός Προσαρμογή στα Ελληνικά: Αθανάσιος Κολαλάς Φωτισμός: Ανέστης Άγκος Υλοποίηση Video: Waft-Design  Διάρκεια παράτασης: 50’ Σταματία Μολλούδη (Τσαρίνα), Πέτρος Πουτιός (Μάγος), Δημήτριος Καρολίδης (Ιππότης), Δανάη Κυρίτση (Πριγκίπισσα), Ζωή Λιάπη (Πριγκίπισσα), Κατερίνα Μήρτσιου (Πριγκίπισσα), Σοφία Χατζηστεργίου (Πριγκίπισσα), Αντιγόνη Χαλκιά (Πριγκίπισσα), Νατάσα Κοψαχείλη (Πριγκίπισσα), Κυριακή Ιωακειμίδου (Πριγκίπισσα) Ράνια Ρωσοπούλου (Φλάουτο), Αλέξανδρος Άγγελος Φακιολάς (Κλαρινέτο), Αντώνης Βασιλειάδης (Κρουστός), Αθανάσιος Κανδύλας (Τσέλο), Στέλλα Τέμπρελη (Τσέλο), Κωνσταντίνος Αναστασιάδης (Βιολί 1), Αναστασία-Άρτεμις Δημοπούλου (Βιολί 2), Λυγία Μηλιά (Κοντραμπάσο) Θέατρο Αντιγόνη Βαλάκου Κυριακή 27 και Δευτέρα 28 Δεκεμβρίου  Ώρες: 17.00 και 19.00 Γενική Είσοδος: 10€ και 8 € (παιδικό, μαθητικό, ΑΜΕΑ, πολυτέκων, ανέργων) Για κρατήσεις ομάδων άνω των 20 ατόμων, ισχύει Γενική Είσοδος 8 €. Για περισσότερες πληροφορίες μπορείτε να καλείτε στα τηλέφωνα του ΔΗ.ΠΕ.ΘΕ. Καβάλας 2510. 220876 – 7 ώρες γραφείου. Προπώληση εισιτηρίων: Τετάρτη 23 και Πέμπτη 24 Δεκεμβρίου, 11.00 – 14.00 και 18.00 – 20.00, Κυριακή 27 και Δευτέρα 28 Δεκεμβρίου 11.00 – 14.00, στο Κέντρο Πληροφόρησης Επισκεπτών Δήμου Καβάλας (πρ. ΕΟΤ) στην κεντρική πλατεία Καβάλας (τηλ. ταμείου 2510 620 566). ΔΗ.ΠΕ.ΘΕ. Καβάλας

Όλο το άρθρο